ಬೆಳಕೆಂದರೆ...

ಬೆಳಕೆಂದರೆ?

ಹೀಗೆ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಆಸೆ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ. ಹಾಗೆ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿಕೊಂಡಾಗೆಲ್ಲ ಸಿಕ್ಕ ಉತ್ತರ ಹಲವು.
ನನ್ನೊಳಗಿನ ಅರಿವು, ನನ್ನೊಳಗಿನ ಕನಸು, ನಾಳಿನ ಭರವಸೆ, ಎಚ್ಚರದ ಕ್ಷಣಗಳು, ಪಕ್ವತೆಯ ಹದವ ಕೊಡುವ ಪರಿ, ಕ್ಷಣ ಕ್ಷಣಕ್ಕೂ ಅರಳುವ ಜೀವದುಸಿರು, ನಿನ್ನ ಮುಖ ಕಾಣುವ ಗಳಿಗೆ, ಕನ್ನಡಿಯಲಿ ನನ್ನ ನಾನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವ ಹೊತ್ತು, ಭಯದ ಕರಿನೆರಳಿಲ್ಲದ ಧೃತಿಯ ದಿನಗಳು, ನಾನಾಗಿ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುವ ಕಾಯಕದ ದಿವಸಗಳು, ಮರೆತ ನೆನಪುಗಳ ಹೆಕ್ಕಿ ತೆಗೆವ ಕಾಲ, ಬದುಕಿನ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳ ಪಯಣ, ಭರವಸೆಯ ಮೌನ... ಉಫ್... ಬೆಳಕೆಂದರೆ ಇನ್ನೂ ಏನೇನೋ.
                           ***
ಒಂದು ಮುಂಜಾವು ಆತ ಕನಸುಗಳೊಟ್ಟಿಗೆ ಎದ್ದ. ಕಳೆದ ಕತ್ತಲೆಗೆ ಒಂದು ಹೊಸ ಭಾಷ್ಯ ಬರೆಯುವಾಸೆ ಅವನಿಗೆ. ಅಜ್ಜ, ಅಪ್ಪ, ಅವನ ಪರಂಪರೆ, ಮರ, ಗದ್ದೆ, ಗುಡಿಸಲು... ಎಲ್ಲೆಡೆ ಅಕ್ಷರಗಳಿಗಾಗಿ ಅರಸಿದ. ಹುಡುಕಾಟದಲ್ಲಿ ಕಂಡ ಬೆಳಕು; ಮನೆಯಾಚೆ ಜಗತ್ತಿಗೆ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಬಯಕೆ. ಬಡತನದ ಬೇಗೆಯಲ್ಲೂ, ಹರುಕು ಬಟ್ಟೆಗಳಲ್ಲೂ ಅಕ್ಷರ ಕಂಡಾತ ಜ್ಞಾನದ ಬೆನ್ನು ಹತ್ತಿದ, ತನ್ನ ಅರಿವಿನ ಹಾದಿ ಹಿಡಿದ.
                                                                   ***
ಮನೆಯ ಕಸ, ಮುಸರೆ ಪಾತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಮುಖ ನೋಡಿಕೊಂಡಳು ಹುಡುಗಿ, ಅವಳ ಕಂಬನಿಯಲ್ಲೊಂದು ಕಾಮನಬಿಲ್ಲಿತ್ತು. ಅವಳಿಗೂ ಹೊಸ್ತಿಲು ದಾಟುವಾಸೆ. ತನ್ನೊಳಗಿನ ಕನಸುಗಳಿಗೆ ರೆಕ್ಕೆ ಪುಕ್ಕ ಕಟ್ಟಿ ಗಾಳಿಪಟ ಹಾರಿಸುವಾಸೆ ಎತ್ತರೆತ್ತರಕ್ಕೆ. ಕತ್ತಲ ಕೋಣೆಯಲಿ ಅಕ್ಷರಗಳ ಹಿಡಿದು ಹೊಸ್ತಿಲು ದಾಟುತ್ತಾಳೆ. ತನ್ನ ತಾನರಿಯುವ ಆಸೆಯಲ್ಲಿ, ಜಗದೊಟ್ಟಿಗಿನ ಒಡನಾಟದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಕನಸುಗಳ ಜೊತೆಗೆ.